Amerika Birleşik Devletleri’nin Boston kentinde 1919 senesinde meydana gelen endüstriyel faciada, alkol imalatında değerlendirilen devasa bir depolama haznesinin patlaması sonucu sokaklara yayılan 8 metrelik pekmez akıntısı 21 kişinin ölümüne neden oldu. Saatte 56 kilometre sürate erişen tahrip edici yoğun dalga, yüzlerce kişinin yaralanmasıyla ve geniş çaplı fiziksel yıkımla neticelendi.
Tesis bünyesinde muhafaza edilen 8,7 milyon litrelik madde, fermantasyon hareketliliği ile mevsimsel sıcaklık artışının birleşmesiyle çelik çeperlerde aşırı gaz basıncı oluşturdu. Dayanma sınırını aşan iç genleşme neticesinde metal gövde şiddetle infilak etti. Dağılan çelik aksamlar etraftaki binalara isabet ederken serbest kalan dev kütle yerleşim alanlarına yöneldi.
Ulaştığı yüksek hız ve yoğun kıvam sebebiyle kaçışı engelleyen akıntı, demir yolu köprülerini ve tünelleri yerle bir etti. Enkaz darbelerine maruz kalan veya yapışkan tabakanın altında nefessiz kalan kurbanlar can verirken, yaralanan yüzlerce insan sağlık merkezlerine sevk edildi.
Bölgedeki arama, kurtarma ve tahliye faaliyetleri aylarca sürerken, atık kütlesinin kanalizasyon şebekelerinden ve liman sularından arındırılması uzun süre aldı. Zeminlere ve taş yapıların temeline işleyen kalıntılar sebebiyle sıcak havalarda koku yayılımının senelerce sürdüğü kayıtlara geçti. Yaşanan can kayıpları ve altyapı hasarı, endüstriyel depolama ile kimyasal üretim güvenliğini düzenleyen yasal mevzuatın kapsamlı şekilde yenilenmesine yol açtı.
